പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുന്തോറും കൂടി വരുന്നത് പോലെ തോന്നി അവര്‍ക്ക്. രാത്രി ഏറെയായിരിക്കുന്നു. വല്ലാത്ത ക്ഷീണം.വീട്ടുകാരെല്ലാം ഉറക്കം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു.മുന്‍പില്‍ ഇനിയും പാത്രങ്ങള്‍ കുന്നുകൂടി കിടക്കുന്നു.ഇനി ഇതൊക്കെ എപ്പോള്‍ കഴിയാനാണ്?.അവര്‍ക്ക് തല പെരുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.വെളുപ്പിനെ 3 മണിക്ക് തുടങ്ങിയതാണ്‌.നടുവിനാകെ വല്ലാത്ത വേദന.ശരീരത്തിന്റെ വേദന സഹിക്കാം.പക്ഷെ മനസ്സിന്റെ ഉരുക്കം എങ്ങനെയാണൊഴിയുക?ആരോടാണൊന്നു പറയുക?അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി.എവിടെയാണ് താളം തെറ്റിയതെന്നവര്‍ ആലോചിച്ചു?
ജനിച്ചത്‌ അത്യാവശ്യം സാമ്പത്തികമുള്ള പേര് കേട്ട തറവാട്ടിലായിരുന്നു.നല്ല രീതിയില്‍ വിവാഹം.സ്നേഹമുള്ള ഭര്‍ത്താവ്.ചെറുതാണെങ്കിലും നല്ലരീതിയില്‍ പോകുന്ന കച്ചവടം.ജീവിതം സ്വര്‍ഗ്ഗമായിരുന്നു.കുട്ടികളുണ്ടായതോടെ ആ സന്തോഷം ഇരട്ടിച്ചു. മൂത്തത് ആണ്‍കുട്ടിയായിരുന്നു.പിന്നെ ഉണ്ടായ മൂന്നും പെണ്‍കുട്ടികള്‍.
ആകെയുള്ള ആണ്‍തരിയോട്‌ അവന്റെ ബാപ്പക്ക് പ്രത്യേക വാത്സല്യമായിരുന്നുവെന്നവരോര്‍ത്തു.അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പെണ്‍കുട്ടികളുടെ പഠിത്തം വേണ്ടെന്നു തോന്നിയതും മകനെ സ്കൂളിലയച്ചു പഠിപ്പിച്ചതും.എന്തും സധൈര്യം നേരിടുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നു മക്കളുടെ ബാപ്പ.നെഞ്ചില്‍ ആയിടെയായി തുടങ്ങിയ വേദന കാര്യമാക്കാതിരുന്നതും അത് കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു.വേദന ശക്തിയായിതുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അദ്ദേഹം ഡോക്ടറെ കാണാന്‍ സമ്മതിച്ചത്.പക്ഷെ അപ്പോളേക്കും വൈകിയിരുന്നു.ഹൃദയത്തിനെന്തോ അസുഖമാണെന്നാണ് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്.പിന്നെ അധികം ജീവിച്ചില്ല.മരിക്കുന്നതിനു മുന്പ് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത് കേട്ട് ഹൃദയം വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു.
"നമ്മുടെ എല്ലാം വിറ്റിട്ടായാലും നമ്മുടെ മോനെ പഠിപ്പിക്കണം,അവനെ വല്യ ആളാക്കണം".
ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ച ആ മനുഷ്യന്റെ അവസാന ആഗ്രഹം,അദ്ധേഹത്തിന്റെ ജീവിതാഭിലാഷം തന്നെ അതായിരുന്നു....
അന്നേ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചതാണ്.എന്ത് സഹിച്ചും മകനെ പഠിപ്പിക്കണം.ബാപ്പ മരിക്കുമ്പോള്‍ പത്തിലായിരുന്നു അവന്‍.പഠിക്കാനും മിടുക്കന്‍.പത്താം തരം നല്ല മാര്‍ക്കോടെ ജയിച്ചു. നല്ലൊരു കോളേജില്‍ തന്നെ ചേര്‍ത്തു.ആകെയുണ്ടായിരുന്ന പറമ്പും പിന്നെ കുറെ ആഭരണങ്ങളും വിറ്റാണ്‌ അവന്റെ പഠനത്തിനുള്ള വക കണ്ടെത്തിയത്.വേറെ വരുമാനമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.പെണ്മക്കള്‍ തൈച്ചു കിട്ടുന്ന കാശ് കൊണ്ട് അന്നന്നത്തെ അരിക്കുള്ള വകയോപ്പിച്ചു.എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ മിച്ചം പിടിക്കുന്നത് അവന്റെ വഴിച്ചിലവിനും മറ്റും കൊടുത്തു.പഠിത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോളെക്കും കുടുംബം വെളുത്തു.എന്നിട്ടും അവനു ജോലിയോന്നുമാകാതിരുന്നപ്പോഴാണ് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിയത്.അവസാനം ആരോ ഒരാളൊരു വിസയുടെ കാര്യം അവനോട പറഞ്ഞു.ചിലവാകുന്ന പൈസയുടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോള്‍ അന്ധാളിച്ചു പോയി.എന്നിട്ടും ബാക്കിയായിരുന്ന വീട് തുച്ഛമായ വിലക്ക് വിട്ടു പണമുണ്ടാക്കി.പ്രായമായ പെണ്മക്കളെയും കൊണ്ട് വാടക വീട്ടിലേക്ക് മാറി.അപ്പോഴെല്ലാം ആശ്വസിച്ചു,മകന്‍ പച്ച പിടിക്കും..ഒരിക്കല്‍ എല്ലാം നേരെയാകും എന്ന്...
അവന്‍ പച്ച പിടിച്ചു.ആദ്യത്തെ രണ്ടു മൂന്നു മാസം പണം അയച്ചു കിട്ടി.പിന്നെപ്പിന്നെ അത് കുറയാന്‍ തുടങ്ങി.ഒപ്പം ഉമ്മക്കെഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന കത്തുകളും.പിന്നെ അതും നിലച്ചു.പണം കിട്ടാതിരുന്നതിനേക്കാള്‍ പൊന്നു മോന് എന്ത് പറ്റി എന്നാലോചിച്ചായിരുന്നു ആ ഉമ്മയുടെ നെഞ്ചു നീറിയത്.ലീവിന് വരുന്നവരോടെല്ലാം മകനെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അവര്‍.ഒരു വിവരവും ലഭിച്ചില്ല.മനസ്സാകെ തളര്‍ന്നു.എങ്കിലും നാല് വയറുകളുടെ എരിച്ചില്‍ മാറ്റാന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം തേടേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിതീര്‍ന്നു.നാട് നീളെ പുത്തന്‍ ഫാഷനുകളില്‍ തൈച്ചു കൊടുക്കുന്ന കടകള്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വരുമാനവും നിലച്ചു.
നല്ലൊരു കുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നത്‌ കൊണ്ട് വീട്ടു ജോലിയെടുക്കാന്‍ നാണക്കേട് തോന്നി.ആ ഒറ്റ കാര്യം കൊണ്ടാണ് ജനിച്ച നാടും വീടുമെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ വന്നു കൂടിയത്.ആരും ജോലി തരാന്‍ തയ്യാറായില്ല.കാലു പിടിച്ചപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍ ഇപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്ന വീട്ടില്‍ നില്കാനനുവാദം ലഭിച്ചു.ഇവിടെ വന്നു ചേരുമ്പോള്‍ പ്രായമായോരുമ്മയുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് മൂത്തവളുടെ കല്യാണം എങ്ങിനെയൊക്കെയോ കഴിഞ്ഞു കിട്ടി.സന്തോഷത്തോടെയല്ലെങ്കിലും അവളെ ആരെയെങ്കിലും എല്പിച്ചല്ലോ എന്നോര്ത്തവര്‍ സമാധാനിച്ചു.ഉമ്മയുടെ കയ്യയച്ചുള്ള സഹായങ്ങള്‍ അവിടത്തെ മക്കള്‍ക്കിഷ്ടമായിരുന്നില്ല.പലതരം കുത്തുവാക്കുകളിലൂടെ അവര്‍ അത് പ്രകടിപ്പിച്ചുംകൊണ്ടിരുന്നു.അവരുടെ മരണത്തോടുകൂടി കിട്ടിയിരുന്ന കൂലി കുത്തനെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.നിസ്സഹായയായിരുന്നു അവര്‍.ബാക്കിയുള്ള മക്കളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ഈ കേള്‍ക്കുന്ന ആട്ടും തുപ്പും ഒന്നുമല്ല എന്ന് തോന്നി.പിടിച്ചു നിന്നു.അതിനിടക്കെപ്പോഴോ കേട്ടു.മകന്‍ അവിടെ വച്ചു പരിചയപ്പെട്ട ഏതോ ഒരു പണച്ചാക്കിന്റെ മകളുമായി ഇഷ്ടത്തിലായെന്നും വിവാഹം കഴിച്ചെന്നും കുട്ടികളായെന്നുമൊക്കെ.ഉള്ളില്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് ദേഷ്യം തോന്നി.അദ്ധേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ കാതില്‍ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
'എല്ലാം വിറ്റിട്ടായാലും നമ്മുടെ മോനെ പഠിപ്പിക്കണം'.എല്ലാം പോയി.ഒപ്പം മകനും.
ആലോചിച്ചിരുന്നു അവര്‍ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി....
രാവിലെ ചെവി പിളര്‍ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉണര്‍ന്നത്.വെട്ടാന്‍ വരുന്ന കാട്ടു പോത്തിനെ പോലെ നില്‍ക്കുകയാണ് ഗൃഹ നാഥ.അവര്‍ ഒച്ച വെക്കുന്നു.പറയുന്നതൊന്നും അവര്‍ക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല.എങ്കിലും മുന്നില്‍ കൂടിക്കിടക്കുന്ന എച്ചില്‍ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് ആ സ്ത്രീയുടെ വിരലു ചൂണ്ടിയപ്പോള്‍ അവര്‍ കാര്യം ഗ്രഹിച്ചെടുത്തു.ഇന്നലെ രാത്രി അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.ഒരുള്‍ക്കിടിലത്തോടെ ഒരേയൊരു വാചകം സ്ത്രീയുടെ വായില്‍ നിന്നവര്‍ കേട്ടു.
"തള്ള നാളെ മുതല്‍ ഇങ്ങോട്ടെഴുന്നള്ളണ്ട.കണ്ട അലവലാതികളെയൊന്നും തീറ്റിപ്പോറ്റാന്‍ ഇവിടാര്‍ക്കും മനസ്സില്ല".
നാവു വരണ്ടു.എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്ന് തോന്നി.പക്ഷെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.ഇറങ്ങി നടന്നു. വീട്ടിലെതിയതോന്നും അറിഞ്ഞില്ല.മക്കളുടെ ചോദ്യങ്ങളും കേട്ടില്ല.തറയില്‍ നിവര്‍ന്നു കിടന്നു......
വീട്ടില്‍ മുഴുപ്പട്ടിണിയായിരിക്കുന്നു.മക്കളെക്കാണുമ്പോള്‍ അവരുടെ ഉള്ളു നീറി.മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം അവരുടെ മുന്നില്‍ ചോദ്യ ചിഹ്നമായി മാറി.ഇടക്കെപ്പോഴോ പരിചയക്കാരിലൊരു സ്ത്രീ വീട്ടില്‍ വന്നു.അവരും അടുക്കളപ്പണി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു.അവരുടെ മുഖത്തും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും അനുകമ്പയും പ്രകടമായിരുന്നു.അവര്‍ ഏറെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.കണ്ണീര്‍ ഇരട്ടിച്ചതെയുള്ളൂ...
വീണ്ടും അവര്‍ വന്നത് കാതു കുളിര്‍പ്പിക്കുന്നൊരു വാര്‍ത്തയുമായായിരുന്നു.
"അടുത്തൊരിടത്ത് പുതിയ താമസക്കാര്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്.നല്ല കാശുകാരാണ്.അവര്‍ക്ക് വീട്ടു പണിക്കു ഒരു സ്ത്രീയെ വേണം.നീയൊന്നു പോയി നോക്ക്".
അവര്‍ക്ക് ഉള്ളില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ പുതു നാമ്പ് പൊട്ടി.
സ്ത്രീ പറഞ്ഞ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന്.കൂറ്റന്‍ ബംഗ്ലാവ് .ഭയത്തോടെ അവര്‍ ഗേറ്റ് തുറന്നു അകത്തു കയറി.കോളിംഗ് ബെല്‍ അമര്‍ത്തി.കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം വാതില്‍ തുറന്നു ഒരു യുവതി പുറത്തു വന്നു.അവള്‍ മുറ്റത്ത്‌ നില്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീയെ നോക്കി.മുഷിഞ്ഞ വേഷം.ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് തന്നെ വേലക്ക് വന്നതാണെന്ന് അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി.അവള്‍ ചോദിച്ചു.
"ജോലിക്ക് നില്‍ക്കാന്‍ വന്നതാണോ?".
അവര്‍ 'അതെ'എന്ന് തലയാട്ടി.
"കൂലിയൊക്കെ കുറവായിരിക്കും.പിന്നെ എല്ലാ ജോലിയും ചെയ്യണം.എന്താ,സമ്മതമാണോ?".
അവര്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം കിട്ടിയത് പോലെ സന്തോഷിച്ചു.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
"എങ്ങിനെയായാലും കുഴപ്പമില്ല".
"ഹും..ഞാന്‍ ഇക്കനോട് കൂടിയൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ".
അതും പറഞ്ഞവള്‍ അകത്തേക്ക് പോയി.അവരാ മുറ്റത്ത്‌ നിന്ന് നിമിഷങ്ങളെണ്ണി....
അല്‍പ സമയം കഴിഞ്ഞു അവള്‍ പുറത്തേക്ക് വന്നു.പിറകെ വരുന്ന മനുഷ്യനെക്കണ്ട് അവരുടെ ഉള്ളൊന്നു കിടുങ്ങി.അടി വയറ്റിലെവിടെയോ ഒരു കാളല്‍.മാറിലൊരു പെരുപെരുപ്പ്‌.തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ. പെട്ടെന്നവര്‍ സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്തു. മുഖത്തിപ്പോള്‍ ക്രൌര്യം.ഉള്ളില്‍ പുകയുന്ന ക്രോധവുമായി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവര്‍ തിരിച്ചു നടന്നു.
പിറകില്‍ നിന്ന് വീട്ടുകാരി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്നു കളഞ്ഞു.അവള്‍ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"ഉമ്മക്ക് വല്ലാത്ത മാറ്റം".
കണ്ണുകള്‍ നിറച്ചു കൊണ്ടയാള്‍ പറഞ്ഞു.....
