സ്വപ്നക്കൂമ്പാരം

 ഒരായിരം സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ചാലിച്ചെഴുതിയ കണ്ണുകളും നിറമുള്ള വളകളില്‍ കിലുങ്ങുന്ന സന്തോഷവും ഉള്ളില്‍ തുടിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായവള്‍ കാത്തിരുന്നു.കാത്തു വെച്ച കിനാവുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ നല്കാനെത്തുന്ന കൂട്ടുകാരനെ എല്ലാവരെക്കാളും മുന്‍പേ കാണുവാന്‍ അവളുടെ തിളക്കമുള്ള മിഴികള്‍ കിളി വാതിലിലൂടെ യാത്ര പോയി.നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായ് അവന്‍ വന്നെത്തി.കാത്തു വച്ച പ്രതീക്ഷകളുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും രൂപമായി തോന്നി അവന്റെ രൂപം. മഷിയിട്ട കണ്ണുകള്‍ ഇടം കണ്ണിട്ടവനെ നോക്കി.വളയിട്ട കൈകള്‍ അവനു നേര്‍ക്ക്‌ ചായക്കപ്പു നീട്ടി.സ്നേഹം നിറഞ്ഞ പാത്രം ചുണ്ടോടടുപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഒരിളം കാറ്റ് വീശി.കുളിരായെത്തിയ മാരുതന്‍ മൂക്കിലെത്തിച്ച ഗന്ധം സഹിക്ക വയ്യാതെ നെറ്റി ചുളിച്ച്  അവളുടെ അച്ഛനെ നോക്കി.സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ കണ്‍കോണിലെവിടെ നിന്നോ ഇറ്റു വീണ കണ്ണ് നീര്‍ തുള്ളി ആരും കാണാതിരിക്കാനവള്‍ തകര്‍ന്ന കിനാവുകള്‍ കൊണ്ട് മൂടിക്കളഞ്ഞു.അപ്പുറത്ത് കൂമ്പാരം കൂടുന്ന മാലിന്യം എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മാനം നോക്കി കിടന്നു.....  

കരുത്ത്‌

മൂക്ക് പൊത്താന്‍ വയ്യിനിയും
കണ്ണടച്ചു പിടിക്കാനും
നാവിനെ തടവിലിടാനും വയ്യ
ഉയരുമീ കൈകളില്‍
അടങ്ങാത്ത രോഷമാണ്‌,
പതറാത്ത പ്രതിഷേധമാണ്
ഞങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍
ഉളുപ്പില്ലാതെ തള്ളുന്ന
മേദസ്സുകളുടെ
അമേദ്യത്തെക്കാള്‍
മലിനമായ മനസ്സുകളെ,
ചുട്ടു കരിക്കാനുള്ള പകയാണ്.
രോദനങ്ങളെ കേട്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്ന,
ഉയരുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ
അമര്‍ത്തി പൊടിച്ചു കളയുന്ന,
ഞങ്ങള്‍ക്ക് കരുത്തായ്‌
കൂടെയണയുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെയും
പ്രതീക്ഷയായ് നെഞ്ചില്‍ വളര്‍ത്തുന്ന
കുഞ്ഞുങ്ങളെയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന ,
നാണമില്ലാത്ത ജന്മങ്ങളെ
തകര്‍ത്ത് പൊടിക്കാനുള്ള
ശക്തിയുള്ള യുദ്ധമാണ്.
സ്വസ്ഥമായ് ശ്വസിക്കാനുള്ള
കരുത്തുള്ള പോരാട്ടമാണിത്
തളരാത്ത പ്രതിഷേധം...

തീ...

അക്ഷരങ്ങള്‍ വരി വരിയായ്
കടലാസില്‍ കൂട്ടം കൂടി
പേനയല്ലിത് വാളാണെന്നവര്‍
അന്യോന്യം സ്വകാര്യം ചൊല്ലി
വാക്കുകള്‍ ആവേശത്തോടെ
ആര്‍പ്പു വിളികളുമായ്
കത്തുന്ന ചൂടോടെ
പേനക്കുള്ളില്‍ നിന്ന് പുറത്തു ചാടി
കടലാസിനു പൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഭയന്ന് പോയത്
വാക്കുകള്‍ കനലായ് പടര്‍ന്നു
കത്തിച്ചു കളഞ്ഞെങ്കിലോ
പേന ആശ്വസിപ്പിച്ചു
'വിജയത്തിലേക്കാണ് നാം
ഈ കുഞ്ഞനക്ഷരങ്ങള്‍
പൊള്ളുന്ന വാക്കുകള്‍
ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ
ജ്വാലാ പ്രവാഹമാകും
വിജയം,നമ്മുടെതാണ്‌'
സഹിച്ചു കൊടുത്തു കടലാസും
എഴുതി തീരും മുന്‍പേ പക്ഷേ
ചൂട് കൂടിയതുകൊണ്ടാകാം
ഓര്‍മ്മയില്ലാരോ വെള്ളമൊഴിച്ചു
കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു
എന്റെയുള്ളിലുറങ്ങുന്ന അക്ഷര തീ...








'

നല്ല പാട്ട്

നല്ലൊരു പാട്ടുണ്ട്
നിറയെ സ്നേഹവും
നിനവില്‍ വസന്തവുമുള്ള
ഒരാളെഴുതിയ പാട്ട്
വരികള്‍ കോര്‍ത്തത്
നന്മയുടെ നിറമുള്ള
നൂലിലാണ്
കാതിനിമ്പമുള്ള പാട്ട്
കേട്ടാലുള്ളു നിറയുന്ന പാട്ട്
പാടാന്‍ പലരും ശ്രമിച്ചു നോക്കി
പാടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല,പക്ഷെ
നോക്കിയോര്‍ക്കൊട്ടും
ഒടുവില്‍,
തോറ്റവര്‍ ചേര്‍ന്നാ നല്ല പാട്ടിനെ
ഉള്ളിലെ സ്വാര്‍ഥതയില്‍
കുഴി കുത്തി മൂടി.....

ജനാല

തുറന്നിടാത്ത ജനാലകള്‍
പരിതപിക്കാറുണ്ട്
ഓടി വന്നു തട്ടി വീഴുന്ന
പാവം കാറ്റിനെയോര്‍ത്ത്.
സങ്കടപ്പെടാറുണ്ട്,
അകത്തു വീര്‍പ്പു മുട്ടുന്ന
ആത്മാവുള്ള ഇരുട്ടിനെയോര്‍ത്തു
ഉള്ളില്‍ ,
കട്ടിപിടിച്ച ഇരുട്ടിന്റെ ഗന്ധം
ഒഴുകുന്ന കാറ്റിനെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടാവാം
തടയായ്‌ നില്‍ക്കുന്ന ജനല്പാളികള്‍
സ്വയം ശപിക്കാറുണ്ട്
കൊളുത്തുകള്‍ ഉറച്ചു പോയിരിക്കുന്നു
ഇരുട്ടും തേങ്ങുന്നുണ്ട് ,
എന്നും തേടിയെത്തി തോറ്റു പോകുന്ന
കാറ്റിനെയോര്‍ത്ത്
തന്നെ തളച്ചിട്ടുകളഞ്ഞ
അനക്കമില്ലാത്ത വിധിയെയോര്‍ത്ത്...

നിഴല്‍

നിഴല്‍ ചിരിക്കാറില്ല
ഞാന്‍ തുറന്നു ചിരിച്ചിട്ടും

എന്റെ നിഴലിനു,
പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ കൂടി അറിയില്ല
ഊണിലും ഉറക്കിലും
കൂട്ടായിരുന്നിട്ടുമെന്തേ,
എന്റെ ചിരിയില്‍ മാത്രം നീ
ഒറ്റക്കാക്കിക്കളയുന്നു?
ചോദിച്ചതാണ് പലപ്പോഴും
എന്നത്തെയും പോലെ
നിഴല്‍ , പക്ഷെ
മൌനം പാലിച്ചു കളഞ്ഞു
ചിരിയില്‍ നിഴല്‍ പോലുമറിയാതെ
പണിപ്പെട്ടു ഞാനൊളിപ്പിക്കുന്ന
എന്റെ മാത്രം വേദനകള്‍
എപ്പോഴോ കണ്ടു പിടിച്ചത് കൊണ്ടാവാം
ഞാന്‍ ചിരിക്കുമ്പോള്‍
നിഴല്‍ കൂടെ ചിരിക്കാറില്ല,
എന്റെ മനസ്സും....