Saturday, 15 May 2010

നോവ്










എനിക്ക്‌ കൂട്ടായി വേദനകളേറെയായിരുന്നു
നിലാവ് പെയ്യുന്ന യാമങ്ങളില്‍
ഏകാന്തതയുടെ നിശ്വാസങ്ങളും
ഒറ്റക്കെന്ന് ഞാനറിയുമ്പോളൊക്കെയും
ആ വേദനകളെനിക്ക് കൂട്ടായെത്തി
മഴയായി പെയ്തൊഴിയുന്നത്‌
എന്റെ വിരഹമാണെന്ന് ഞാനറിഞ്ു
കാറ്റേറ്റു വീഴുന്ന ഇലകളിലും
ഞാനെന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ സ്പന്ദനം തൊട്ടറിഞ്ഞു
കാലൊച്ചകള്‍ക്ക്‌ കാതോര്‍ത്ത ഞാന്‍
കേട്ടത് മറവിയുടെ ആര്‍ത്തനാദം മാത്രം
എനിക്കുള്ളിലെ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ
ഞാനെന്നെ മറക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ എന്റെ കണ്ണുനീരാണോ?
അറിയില്ല, സംശയം ബാക്കി നില്കുന്നു.!!!


1 comment:

  1. കൊള്ളാം ..................

    ReplyDelete