യാത്രാമൊഴി

ഇടനാഴിയിലെ നിശബ്ദതക്കിപ്പോഴും

നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ഗന്ധമുണ്ട്

തിളയ്ക്കുന്ന വെയിലില്‍,

ഉണ്ണാതെയിരിക്കുന്ന ഉച്ചകളില്‍,

നീ തുറന്നു തന്ന ചോറ്റു പാത്രത്തില്‍

ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത് സ്നേഹത്തിന്റെ
സൌഹൃദത്തിന്റെ രുചിയായിരുന്നു.

അന്തരംഗങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞു നിന്ന

പ്രത്യാശയുടെ ദീപം

ആദ്യമായി തെളിച്ചു തന്നതും 
നീയായിരുന്നു, നിന്റെ തണലായിരുന്നു

മടുപ്പുണര്‍ത്തുന്ന ജല്പനങ്ങള്‍ക്കിടയിലും,

ഉറക്കച്ചടവിന്റെ ആലസ്യത്തിലും

ക്ലാസ്സ്‌ ചുവരുകളില്‍ ഞാന്‍ കോറിയിട്ടതും

നിന്നെക്കുറിച്ചായിരുന്നു

നിന്റെ പടവുകള്‍ കയറുമ്പോള്‍

ഞാന്‍ തേടിയത്,

സൌഹൃദത്തിന്റെ പുഞ്ചിരിപ്പൂക്കളായിരുന്നു

പൂക്കള്‍ വിടര്‍ത്തി എന്നെ ഉല്ലസിപ്പിച്ചപ്പോഴും

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നീ മാത്രമായിരുന്നു

എന്റെ ആത്മാവിലെ കവിതക്ക്

നിന്റെ ചുവയുണ്ടായിരുന്നു

ഞാന്‍ വിളിച്ച മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ക്ക്

നീ തന്ന ചോരത്തിളപ്പുണ്ടായിരുന്നു

ഇനിയൊരു വിടവാങ്ങല്‍ അനിവാര്യമാകവേ,

പടവുകളിറങ്ങട്ടെ ഞാന്‍ ,

ജീവിത പടവുകളെ താണ്ടിയുയരാന്‍ ..