ഏകാന്തത

നേര്‍ത്ത കാലടി ശബ്ദമായ്

ഇടനാഴിയിലൂടെ സമയം നടന്നകലുകയായ്

ചിതലരിച്ചടര്‍ന്നു തുടങ്ങിയ 

പഴകിയ മച്ചിന്റെ മുകളിലായ് 

ദ്രവിച്ചു വീഴാറായ ഓര്‍മ്മകള്‍ 

പരസ്പരം കുശലം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു

കൊല്ലുന്ന നിശബ്ദതക്കു കൂട്ടായ

മങ്ങുന്ന കാഴ്ച്ചയുടെ ജാലകം മാത്രം

എന്നോ ചിണുങ്ങിയ. പുഞ്ചിരിപ്പൂക്കള്‍

ഇന്നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമായ് മാറി

അന്ന് പൊട്ടിച്ചിതറിയ കിലുക്കം പെട്ടികള്‍

ഇന്ന് രാവേറെ ചെല്ലുമ്പോള്‍

ഹൃദയത്തില്‍ പെരുമ്പറ കൊട്ടിപ്പാടി

വരണ്ട ജീവ ഞരമ്പുകള്‍ക്കിടക്കിടെ 

തെളിനീരായ്‌ കണ്ണുനീര്‍ മാത്രമൊഴുകി

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉള്ളില്‍ കുളിര്‍മഞ്ഞു വീഴ്ത്തുമ്പോള്‍

ഈ മൌനക്കയത്തില്‍ വെണ്മയുടെ മുട്ടുകള്‍ വിരിയുന്നു

കൊഴിഞ്ഞുപോയ് വസന്ത രാവുകള്‍

പൊഴിഞ്ഞുപോയ് പുലര്‍കാല യാമങ്ങള്‍ 

രാത്രിയേറെ ഇരുളുമ്പോള്‍ 

കണ്ണുകളില്‍ നിദ്ര പീഡയാകുന്നു

ഒറ്റക്കല്ല കൂട്ടിന്നു ജീവന്റെ തുടിപ്പുമുണ്ടുള്ളില്‍

ഒറ്റക്കല്ല  പാടുവാന്‍ മറവിയുടെ രാഗങ്ങളുമുണ്ടേറെ