ഒറ്റക്ക്.....

ഒരു രക്ഷപ്പെടല്‍
ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?
ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ചിലതില്‍ നിന്നും.
ഞാന്‍ കൊതിച്ചു പോകാറുണ്ട്.
എവിടേക്ക് പോകാന്‍,എല്ലായിടത്തും
ഉയര്‍ത്തിക്കെട്ടിയ മതിലുകള്‍ .
വിഭ്രാന്തിയുടെ ഇടവഴിയിലൂടെ
ഒറ്റയായ് നടക്കുകയാണ് ഞാന്‍.
ഒപ്പമെത്താന്‍ നോക്കരുത്
പിറകില്‍ നിന്ന് വിളിക്കരുത്.
തനിയെ ചിരിച്ചും തനിയെ നോവിച്ചും
സ്വയം വെറുത്തും,
വിഭ്രാന്തിയുടെ ഇരുള്‍വഴിയിലൂടെ.
പിറകില്‍ നിന്ന് വിളിക്കരുത്.
വെളിച്ചത്തിലേക്ക്
വലിച്ചെറിയുകയുമരുത്.
അങ്ങിനെയങ്ങിനെ
ചിരിക്കാന്‍ മറന്നു തുടങ്ങും പതിയെ.
അവസാന തുള്ളി വെളിച്ചവും
ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് ചോര്‍ന്നു കഴിയുമ്പോള്‍
അവസാന ആശ്രയത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍
മുഖം ചേര്‍ക്കും ഞാന്‍.
പരാതികളും പരിവേദനങ്ങളും
അവിടെ ഇറക്കി വച്ചു
കണ്ണീരൊഴുക്കിക്കിടക്കും.
ഒടുവില്‍ തളര്‍ന്നു വീഴും വരെ
നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കട്ടെ.
ഇടനാഴിയിലൂടെ,വരണ്ടിടുങ്ങിയ
ഇരുളിലൂടെ ഒറ്റക്ക്, തീര്‍ത്തും ഒറ്റക്ക്....