ചിന്തകൾ

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകൾ
ഒരു പുതുമയൊന്നുമല്ല.
പുറത്തെയൊച്ചകൾ
ഒരുപാടൊന്നും
ഭയപ്പെടുത്താറുമില്ല.
പുതപ്പിനുള്ളിൽ തണുപ്പ്
ഇളം ചൂടായി മാറാഞ്ഞുമല്ല.
എത്ര ഉറപ്പിൽ കൊട്ടിയടച്ചിട്ടും
കാണാനാവാത്ത പഴുതിലൂടെ
അകത്ത് കയറി വരുമവ,
കണ്‍ പോളകളെ
അനങ്ങാൻ വിടാതെ
പിടിച്ചു വെക്കും.
കോണുകളിലൂടെ
കവിഞ്ഞൊഴുകും.
തുടക്കാൻ പോലുമാകാതെ
കൈകളെ തളർത്തും.
തലയിണയെല്ലാം
അറിയുന്നുണ്ടാകും.
അനക്കമില്ലാഞ്ഞിട്ടും
പിടച്ചിൽ കേൾക്കുന്നുമുണ്ടാകും.
കവിളിലുണങ്ങിപ്പിടിച്ച
കണ്ണീരുമായി
ഒടുവിലെപ്പോഴോ കണ്ണടയും.
പുലർച്ചക്കും മുൻപേ
ഞെട്ടിയെണീക്കുമിടക്ക്,
സ്വപ്നത്തിലുമവ
കയറി വരുമ്പോൾ.
അടുത്ത പകലിലേക്കും
ഉയിർ വേണ്ടതിനാൽ
ഉറക്കമൊടുവിൽ കനിയും.
ഊറ്റിക്കുടിച്ച ജീവനത്രയുമായി
ചിന്തകളും ഇറങ്ങിപ്പോകും,
അടുത്ത ദിനം വീണ്ടും വരാനായ്‌.