നീ മാത്രം

ചിന്തകളുടെ നനഞ്ഞ മണ്ണില്‍
നീ പ്രണയത്തിന്റെ
വിത്തെറിഞ്ഞതുമുതല്‍
എന്നിലെ വെള്ളവും വളവും
ഊറ്റിയെടുത്തത് വളരുകയാണ്.
വള്ളിപോലെ വളഞ്ഞു പിരിഞ്ഞും
പൂക്കള്‍ വിടര്‍ത്തിയുമടര്‍ത്തിയും
കനവുകളുടെ വെയില്‍ കൊണ്ട്
മുകളിലേക്ക് വിളിച്ചുയര്‍ത്തിയും
നീയെന്നില്‍ നിറയുമ്പോള്‍
ഞാനിതാ മുഴുവനായും
നീയെന്ന പൂക്കാലത്തിലേക്ക്
അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നു,
ഞാനില്ലാതാകുന്നു,നമ്മളൊന്നാകുന്നു.
പൂത്തുലഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു