വിണ്ണും മണ്ണും തമ്മില്‍
അതി ഗാഡമൊരു ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
പരസ്പരമെല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു..
ചിക്കി ചികഞ്ഞു ഞാനിവിടെ നിന്നും
പ്രണയാകാശം പൊഴിക്കുന്ന
ഇത്തിരി മുത്തുകള്‍ തേടിയെടുത്തു.
സ്വപ്നങ്ങളെ ചിറകുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
കരുതലോടെ അടക്കിപ്പിടിച്ചൂട്ടി.
എന്നിട്ടും ആ പരുന്തുകള്‍
എങ്ങിനെയാണെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ
റാഞ്ചിയെടുത്തതെന്നറിയില്ല.
പ്രണയത്തിനു മീതെ പറന്നിട്ടും
എന്തുകൊണ്ടാകാശമാ പരുന്തിനെ
കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചെന്നും,
തടയാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരുന്നെന്നും,
ഒരു മര്‍മ്മരം കൊണ്ട് പോലുമെന്തേ
മണ്ണിനു സൂചന കൊടുക്കാതിരുന്നെന്നും!
ഇത്രമേല്‍ നിശബ്ദമായ്
വിങ്ങി നില്‍ക്കാനായിരുന്നെങ്കില്‍
എന്തിനു പൊഴിച്ചിട്ടാകാശമേ ഇത്രയേറെ
പ്രണയമുറ്റുന്ന നിറ മുത്തുകള്‍?
എന്തിനെന്റെ സ്വപ്നക്കിടാങ്ങള്‍ക്കത്
വയറു നിറയെ തിന്നാന്‍ കൊടുത്തു?
എന്തിനു കള്ളം പറഞ്ഞു മണ്ണിനോട്
നീയെന്നെ അത്രമേല്‍ സ്നേഹിക്കുന്നെന്ന്‍.
എന്തേ കണ്ണടക്കുന്നു , ഞാന്‍
തലയുയര്‍ത്തി ഒന്ന് നോക്കുമ്പോഴേക്കും?
ജീവിക്കുക, ഭൂതകാലം സമ്മാനിച്ച വേദനകള്ക്കൊരു മധുര പ്രതികാരമെന്ന പോലെയെങ്കിലും
No comments:
Post a Comment