Wednesday, 15 October 2014

കൊഴിയുന്നവ



കൊഴിഞ്ഞു വീണു തറയിലൂടൊഴുകി
ഓവിലേക്ക് വഴുതുന്നതിനും മുന്പ്,
ഒരുപാട് നീളന്‍ മുടികളില്‍
ഒരാള്‍ മാത്രം എവിടെയോ
ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു നിന്ന്‍,
ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

വീണു പോകുന്ന ഞങ്ങളെയോര്‍ത്ത്
നിനക്ക് ദുഖമില്ലായിരിക്കാം.
ഉള്ളില്‍ വ്യര്‍ത്ഥസ്വപ്‌നങ്ങള്‍
മാത്രം ബാക്കിയിരിപ്പുള്ള
നിന്റെ തലയോട്ടിയില്‍ നിന്നും
അകാലത്തില്‍ ഒഴിയേണ്ടി വന്നതില്‍
ഞങ്ങള്‍ക്കുമില്ല ദുഃഖം.

പക്ഷേ, പെണ്ണേ,
ആഞ്ഞു കൂട്ടിയിട്ടും കുറച്ചിട്ടും
തികയാത്ത സ്വര്‍ണ്ണത്തെപ്പറ്റിയും
മണ്ണും കുടിലും പണയം വെച്ചിട്ടും
ഒത്തു കിട്ടാത്ത പണത്തെപ്പറ്റിയും
വേവലാതിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുണ്ട്.

മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ നിന്റെ
മെയ്യഴകിനും മിഴിയഴകിനുമൊപ്പം
ഇനിയവര്‍ എണ്ണാന്‍ പോകുന്നത്,
കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ
നിന്റെ മുടിയളവിനെപ്പറ്റിയാവും.

ഉള്ളതൊക്കെ എണ്ണി വാങ്ങി
ഏറ്റെടുക്കാന്‍ വരുന്നോനും
കൂട്ടിനു വരുന്ന പെണ്‍ ശിങ്കിടികള്‍
കുറിച്ചെടുക്കുന്ന ഓരോ കുറ്റവും,
നിറക്കുറവും നീളക്കുറവും
ഒഴിയാനുള്ള കാരണങ്ങളാവെ,
പെണ്ണെ, നിനക്കെങ്ങനെയാണ്
അശ്രദ്ധയാവാന്‍ കഴിയുക?

No comments:

Post a Comment