മലമുകളില് നിന്നാരോ തള്ളിവിട്ട
ഉരുളന് കല്ല് പോലെ ജീവിതം.
എവിടെ നില്ക്കുമെന്നറിയാതെ
പതിയെ, പിന്നെ വേഗത്തില്
ഉയര്ച്ച താഴ്ചകളില് പോലും
തങ്ങി നില്ക്കാനാവാതെ
ഉരുണ്ടും പാഞ്ഞും യാത്ര.
ഒടുവിലാരും കരുതാത്തിടത്ത്
നിശ്ചലമാകാന് മാത്രം
മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ജീവിതം.
ജീവിക്കുക, ഭൂതകാലം സമ്മാനിച്ച വേദനകള്ക്കൊരു മധുര പ്രതികാരമെന്ന പോലെയെങ്കിലും
No comments:
Post a Comment