ഹൃദയ ശാഖി

ഒരുപാട് മുറിവേറ്റ്
ചോര പൊടിഞ്ഞു മടുത്ത
ഹൃദയമൊടുവില്‍ പറഞ്ഞു.
'ഞാനിനിയൊരു മരമായി
മാറി നോക്കാം,
ചില്ലകളൊരുപാടുള്ള മരം.
തേടി വരുന്ന ആത്മാക്കളെ
സ്നേഹക്കൂട്ടിലടക്കാതിരിക്കാം
കെട്ടിയിടാതിരിക്കാന്‍
കഴിയുന്നതും ശ്രമിക്കാം,
മുറുകെയൊന്നു പിടിച്ചു
കൂടെ നിര്‍ത്താതെയും നോക്കാം
ചില്ലകള്‍ ഒരുപാടുള്ള
മരമായി നില്‍ക്കാം
അതില്‍ ഇരിക്കാന്‍ അല്പമിടം
കൊടുക്കാം.
ഒരുപാട് നേരമിരുന്നോട്ടെ,
എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും
മനസ്സ് നിറയെ പാടട്ടെയവര്‍,
വിശ്രമിച്ചോട്ടെ,
അവസാനം
യാത്രാമൊഴിയോതാതെ
ചിറകു കുടഞ്ഞവര്‍
ദൂരേക്ക് പറന്നകന്നോട്ടെ,
പക്ഷികളെപ്പോലെ.
ആകാശം തേടി,
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ തേടി.
അല്ലെങ്കിലും അറിയാമെനിക്ക്
പക്ഷികള്‍ എന്നും
ആകാശത്തിനുള്ളതു തന്നെ.
ഞാന്‍ നിനക്കുള്ളതും.
നിന്നില്‍ വേരുകളാഴ്ത്തി
ഒരു മരമായി നിന്നോളാം!'